Индзагиден В сериясына дейін: «Аталанта» 90-жылдары қандай болды
Бүгін, 5 қарашада алматылық «Қайрат» Конференциялар лигасының негізгі кезеңі аясында италиялық «Аталантаның» алаңында қонақта ойнайды. Бергамодан шыққан қазіргі команда Еуропа аренасындағы өнерімен жақсы таныс. Алайда осыдан бірнеше онжылдық бұрын бұл мүлде басқа клуб еді. 90-жылдары «Аталанта» өрлеу мен құлдырау кезеңдерін бастан өткерді, әлемдік футболдың болашақ жұлдыздарын тәрбиеледі және танымал легионерлерді қатарына қосты.
Қазақстандық клубпен кездесу қарсаңында Sports.kz XX ғасырдың соңғы онжылдығындағы «Аталантаның» қандай болғанын және оның намысын кімдер қорғағанын еске түсіреді.
Оңтүстік америкалық із және еуропалық амбициялар
90-жылдардың басында «Аталанта» алдыңғы онжылдықтың соңында елеулі жетістіктерге жеткен команданың негізгі құрамын әлі де сақтап қалды. Басты жұлдыздардың қатарында аргентиналық шабуылшы Клаудио Каниджа мен бразилиялық Эваир болды.
Каниджа «Аталантада» 1989 жылдан 1992 жылға дейін өнер көрсетті. Аргентиналық футболшы жылдамдығымен, техникасымен және шабуылдағы стандарттан тыс шешімдерімен есте қалды. Кейін ол 1990 жылғы әлем чемпионатының финалына дейін жеткен Аргентина құрамасының ең танымал футболшыларының біріне айналды.
Ал Эваир команданың басты гол көздерінің бірі болды. 1990/91 маусымында бразилиялық Италия чемпионатында он гол соқты — Каниджаның көрсеткіші де дәл осындай еді.
Ол кезеңде «Аталанта» италиялық футболдың алпауыттары санатына жатпады, дегенмен мәртебесі жоғары қарсыластармен үнемі бәсекеге түсті. 1990/91 маусымында команда Серия А-да оныншы орын алғанымен, УЕФА кубогының ширек финалына дейін жетті. Бұл кезеңде оның жолын миландық «Интер» кесті.
Италиялық футболдың болашақ жұлдыздары
Онжылдықтың алғашқы жартысында «Аталанта» талантты футболшылар өтетін клуб ретіндегі мәртебесін сақтады. 1992 жылы команданы кейін Италия құрамасымен әлем чемпионы атанған жас Марчелло Липпи басқарды.
1992/93 маусымында оның жетекшілігімен бергамолықтар Серия А-да сегізінші орынға ие болды. Команда құрамында чемпионатта 14 гол соққан шабуылшы Маурицио Ганц ерекше көзге түсті. Сол кезеңдегі танымал футболшылардың қатарында португалиялық Алейман және кейін «Ювентус» пен Уругвай құрамасының қорғаушысына айналған Паоло Монтеро да болды.
Онжылдықтың ортасында Бергамода тағы бір танымал италиялық шабуылшы - Кристиан Вьери пайда болды. Ол «Аталантада» 1995/96 маусымын өткізді, содан кейін мансабын «Ювентуста», кейін мадридтік «Атлетикода» жалғастырды.
Сол кезде команда сапында жас Доменико Морфео да ойнады. 1995/96 маусымында ол Серия А-да 11 гол соғып, клубтың үздік сұрмергені атанды.
Алайда онжылдықтың басты тарихы әлі алда еді.
Филиппо Индзаги: мансабын өзгерткен маусым
90-жылдардағы «Аталантаның» ең жарқын ойыншыларының бірі Филиппо Индзаги болды. Ол Бергамода 1996/97 маусымын өткізді. Бұл кезең оның кейінгі мансабы үшін шешуші рөл атқарды.
Шабуылшы Серия А-дағы 33 матчта 24 гол соғып, Италия чемпионатының үздік сұрмергені атанды. Бір қызығы, соған қарамастан команда маусымды небәрі оныншы орынмен аяқтады.
Индзаги гол соғудағы ерекше түйсігін және айып алаңында бос кеңістік таба білетін шеберлігін көрсетті. Осы маусымнан кейін ол «Ювентусқа» ауысып, тұрақты түрде гол соғуын жалғастырды. Кейін «Милан» және Италия құрамасымен бірге үлкен жетістіктерге жетті.
Дәл «Аталантада» шабуылшы италиялық футбол элитасы деңгейінде өзін алғаш рет кеңінен танытты.
Өрлеу ғана емес
«Аталантаның» 90-жылдардағы тарихы үздіксіз табыстардан тұрмады. 1993/94 маусымында команда Серия А-да 17-орын алып, екінші дивизионға түсіп қалды.
Алайда «оробичилер» онда ұзақ бөгелмеді. Келесі маусымның қорытындысы бойынша олар Серия B-да төртінші орын алып, элитаға қайта оралды.
1996 жылы «Аталанта» Италия кубогының финалына дейін жетті. Екі матчтың қорытындысы бойынша ол «Фиорентинадан» жеңілді. Келесі маусымда команда чемпионатта оныншы орын алды, ал Индзаги Серия А-ның үздік сұрмергені атанды.
Бірақ 1997/98 маусымында клуб қайтадан аутсайдерлер қатарына түсіп, 16-орын алды. Осыдан кейін тағы да жоғары дивизионнан шығып қалды. Онжылдықтың соңында «Аталанта» Серия B-да өнер көрсетті. 1999/2000 маусымында команда екінші орын алып, италиялық футбол элитасына қайта оралуға жолдама жеңіп алды.
Осылайша, 90-жылдар клуб үшін қарама-қайшылыққа толы кезең болды: еуропалық амбициялар, болашақ жұлдыздардың пайда болуы, ұлттық кубок финалы және Серия А-дан екі рет түсіп қалу.
